வெயிலான வெயில்

வெயிலான வெயில்
விரைந்தோடி வருகிறது
நிதானமாகவே வெளியேறுகிறது
தனித்தும் காய்கிறது


நிலமெங்கும்
கரிக்கும் உப்பைக் காய்ச்சுகிறது
வானம் கொள்ளாமல்
கடல் கொள்ளாமல்
இரவையும் ஆட்கொள்கிறது

உயிர்களின்  
வியர்வைக் குருதியில்
தாகம் தீர்த்துக் கொள்கிறது

நமக்கிடையேயான
பொதுவுடைமை வளர்க்கும் மழலையாகிறது

வெயில்
வெயிலான வெயில் ஆனதைப் பற்றி
மரமற்ற தூரத்தில் பறவையொன்று 
பாடிக் கொண்டிருக்கிறது

On THE GREAT GRAND CITY LIFE

(என் கவிதை ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பில்.. நன்றி லதா ராமகிருஷ்ணன்)

1.
Salty edibles are all over the street
Poets like Biryani so very much
Mice have multiplied
The research on which was the species extinct last
goes on daily.
The rag-picker turns and glances at the street once
and proceeds towards the next one.


2.
Dogs keep chasing
I came to a halt
Looked back
Going past me
They run in a hot chase.
I began running four-legged..

3.
Burglary took place in the next house it seems
Some murder in the house opposite
In my house too,
All these….
Oh, come inside, bolt the door, switch off the light.
----------------------------
Translate By Latha Ramakrishnan

Thanks To லதா ராமகிருஷ்ணன்


‎நகரப்பெருவாழ்வுதனை‬
-------------------------------------
1.
உப்புப் பண்டங்கள் தெருவெங்கும் நிறைந்து இருக்கின்றன

கவிஞர்களுக்கு பிரியாணி கொள்ளைப்பிரியம்
எலிகள் அதிகமாகி விட்டன
கடைசியாக அழிந்த உயிரினம் எதுவென்று ஆராய்ச்சி
தினமும் நடக்கிறது
குப்பை சேகரிப்பவன் ஒரு முறை தெருவை
திரும்பிப் பார்த்து விட்டு அடுத்த தெருவுக்கு செல்கிறான்

2.
நாய்கள் துரத்துகின்றன
நின்றேன்
திரும்பிப் பார்த்தேன்
என்னைத் தாண்டி
துரத்திக் கொண்டே ஓடுகின்றன
நான்கு கால்களால் ஓடத் தொடங்கினேன்

3.
பக்கத்து வீட்டில் கொள்ளை போனதாம்
எதிர் வீட்டில் கொலையாம்
என் வீட்டில் கூடத்தான் ..
இதையெல்லாம்..
உள்ளே வா கதவைச் சாத்து விளக்கை அணை


கடைசி விருந்து



தட்டில் பகிரப்பட்டியிருக்கும் உணவு
அருகில் இருக்கும் மது
இந்த மேசை
இந்த அறை
இவ்வுணவைப் பகிர்ந்த 
நண்பன் உட்பட அனைத்தையும்
மிக மோசமாக வெறுக்கிறேன்
கடுஞ்சொற்களால் வசை மொழிகிறேன்
இந்த உணவில் பெயர் எழுதப்பட்டு இருந்தால்
உடனே அதனை அழிக்க துடிக்கிறேன்

இன்று 
உலாவும் நிலத்தில் துளி வியர்வை சிந்தவில்லை
கிடைத்த புத்தகத்தில் ஒரு சொல்லைக் கூடப் படிக்கவில்லை
அந்த ஓவியத்தின் மஞ்சள் குழைவை ரசிக்கவில்லை
எதிரில் பக்கத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்கள்
இதில் ஒன்றை செய்தவர்  ஆகிறார்கள் 
என்பதாலும்
இன்றைய நாளை 
கொடூர முறையில் கொன்றவனாகிறேன்

எனதிந்த கடைசி விருந்தினை சுகிக்காமல்... 
எனதிந்த இரவினை உறங்காமல்...

விளை நிலங்களில் நடப்படும் மனை எண் பலகை

நிலா வட்டமாகத் தெரிகிறது கடல் அலை ஆர்ப்பரிக்கிறது மலை உயர்ந்து நிற்கிறது காற்று வனத்தை அசைக்கிறது தீவாய் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். கனிகள் புளிக்கின்றன நிழல் வெக்கை அடிக்கிறது பசி கள்ளக் காதல் செய்கிறது காமம் தற்கொலை செய்கிறது வெறுமனே நின்று பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். கல்விக்கூடங்களில் ஆயுதங்கள் தயாராகின்றன மலையின் முலைகளில் குருதி வழிகிறது ஆற்றுப்படுகை விரிப்புகள் தலையணையாகிறது விளை நிலங்களில் நடப்படுகிறது மனை எண்பலகை நின்று பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

நன்றி : தை கவிதையிதழ் , வே.ராமசாமி
நன்றி : நா. கோகிலன்



மெலிந்த காற்றில்
மிச்ச இலைகளும் கொஞ்சம் புல்லும்
பாடத் தொடங்கின கேள்.

நதி ஓடிய நிலத்தில் ஆழஆழமாய்
ஈரம் கசிந்தது காண்.
அக்கணமே, மலை உச்சி சேர்ந்த முத்தம் காண்
அம்மலை கண நேரத்தில் அசைந்ததும்  காண். 

ஓவியம் : மிச்சல் துஜர்தின்
நன்றி : ஜீவ. கரிகாலன்

கதிர் பாரதியின் 'ஆனந்தியின் பொருட்டு தாழப்பறக்கும் தட்டான்கள்' படித்த பின்



முந்தைய வருடங்களில்
இவள் வந்து நின்ற போது கொஞ்சம் ஆடை இருந்தது.
அவளின் நாக்கு சற்றே நீண்டிருந்தது.
அது நம் பொட்டல் நிலத்தினை ஈரமடைய வைத்தது
இன்று
உடல் முழுவதும் புழுதியுடன்
ஏறக்குறைய நிர்வாணத்துடன் அவள் நிற்கிறாள்
நடமாடும் கான்கிரீட் செங்கோலாகி
அறுவடையற்ற மெட்ரோபாலிட்டன் நிலத்தில்
உழலும் நாம்
அவள்மேல் அப்பியிருக்கும் புழுதியையும்
சேற்றையும்
வியப்புடன் பார்க்கிறோம்.
அவள் நம்மை பார்த்து சிரிக்கவில்லை அழவும்
இல்லை.
அவளின் பார்வை மொழி நம்மை வசீகரிக்கிறது
அவளின் முன்னெப்போதும் இல்லாத செழுமை நடை
சூழல் மறந்து வயது மறந்து அனுபவம் மறந்து
நம்மை பின்னிழுத்து செல்கிறது.
பின்செல்லும் நம்மை சட்டென்று அவள்
துளியூண்டு எறும்பாக்குகிறள்
இம்மாம் பெரிய யானையாக்குகிறாள்
நேரத்திற்குள் கூண்டு அடையும் குரங்காக்கி
'சமர்த்து' என்று நன்னடத்தை சான்றிதழும்
தருகிறாள்
மறுகணமே கேரட்டை உற்பத்தி செய்யும்
எஜமானனாக உயர்த்துகிறாள்
எட்டாகனியாய் அதனை ருசிக்க காத்திருக்கும்
குதிரையாக மாற்றுகிறாள்
ம்ம்.. சில நேரங்களில் கேரட்டாகவும் மாற்றி
விடுகிறாள்.
தான் ஆஸ்பெஸ்டாஸ் அம்பாள்'ஆனா கதை சொல்லி
சம்பந்தன்களுக்கு முலையூட்டுவதையும்
சிட்டுக் குருவி தண்டவாளத்தில் விழுந்ததையும்
ரயிலின் பெயர் மாறி விட்டதையும்
அறியாத நம்மை ஏளனமாய் பார்க்கிறாள்
அவளுக்கு ஆனந்தி என்றும்
அவளுக்கு தாய் என்றும்
அவளுக்கு நிலம் என்றும்
அவளுக்கு கதிர் பாரதி கவிதைகள் என்றும் பெயர்
உள்ளது
- நிலத்துப் பாடல்களும், நிலம் பறிபோதலின்
பரிதவிப்பும்,ஆற்றாமையும், மொழி செழுமையும்,
முன்பை விட நெகிழ்ந்த காதலும் நிறைந்திருக்கும்
கதிர் பாரதியின் 'ஆனந்தியின் பொருட்டு
தாழப்பறக்கும் தட்டான்கள்' படித்த பின்..

யாரையும் குறிப்பிடுவன அல்ல



எஜமானுக்கு பறவைக் கூண்டுகள் பிடிக்கும்
விதவிதமான கூண்டுகள் வைத்திருந்தார்
ஆம், நீங்கள் நினைப்பது சரிதான்
எல்லாமே உயர்ரக கூண்டுகள்
செல்லும் இடம் எங்கும் கூண்டுகளை எடுத்துச் சென்றார்
ம்.. இப்பவும் நீங்க சரியாகத்தான் கணிச்சு இருக்கீங்க
அவரிடமும் கேட்கப்பட்டது
அவர் பறவைகளைத்  தேடத் தொடங்கினார்
அவருக்கு தெரியும் கிளிகள் மட்டுமே 
கூண்டுகளை அலங்கரிக்கப்பவை
பாதகம் விளைவிக்காதவை

இவர் கண்களுக்கு கிளியென தெரிந்தவைகளை அடைத்துப் பார்த்தார்
பருந்துகள் கூண்டை உடைத்தன
குயில்கள் கூண்டின் கிராதிகளுக்கு இடையில் வெளியேறின
(மயில்களை அடைக்க முடியவில்லை,குறிப்பாக பெண் மயில்கள்)
களைப்படைந்திடவில்லை எஜமான்
விடலைக் குஞ்சுகளாக சிக்கின கிளிகள்
அறுசுவை உணவுகள் அளிக்கப்பட்டன
அவ்வளவு அழகாகப் பொருந்தின கூண்டுகிளிகள்
அவர் பாட கிளிகள் பாடின
அவர் அருந்த கிளிகள் அருந்தின
அவர் பேச கிளிகள் பேசின
அவர் வலம் வந்து இடம் மறுக்க 
கிளிகளும் செய்தன
நாள்பட பண்பட்டன கிளிகள்
அவர் நினைப்பதைப் பேசின கிளிகள்
எஜமான்கள் முதலான பிரபலங்கள்
சமூக வலைத் தளங்களில் உலாவுவதில்லை
கிளிகள் சத்தம் காதை அடைக்கிறது