சுருக்கமா சொல்றேன்.. கொஞ்சம் பொறுங்க..




இப்ப நல்லா புரிஞ்சுகிட்டேன், நாம மத்தவங்களுக்கு சொல்ல வேண்டிய விஷயத்தை நம்ம பேசற மாதிரியே சொல்லிடலாமுன்னு, இதுல குறிப்பா ஒன்னு சொல்லணும், ஆத்துல தண்ணி மொண்டுகிட்டு  பல மைலு தூரம் அலம்பாம வீடு வந்து சேர்கிற அக்காமாறுங்க மாதிரி ஒரு சொல்லு கூடவும் இல்லாம கொறையவும் இல்லாம சொல்லிடணும்,  தண்ணி, கரண்ட் மாதிரி சொல்லு சிக்கனமும் ரொம்ப முக்கியம். அதுக்கு கவிதைன்னு கதைன்னு எந்த கழுத பெயரை வச்சுக்கிட்டாலும் சரி..  இப்படி என்ன சொல்ல வச்சது என்னை வெகுவா பாதிச்ச மு.சுயம்புலிங்கத்தோட 'நீர்மாலை' புத்தகம்.  இதுக்கு முன்னாடி இவரு கவிதை தொகுப்ப வாசிச்சிருக்கேன்.. அதை படிக்கும்போது நாம வாழற காலத்து மனுசங்க மேலேயும் இந்த மண்ணு மேலயும் அக்கறையும் பரிதாபமும் வந்துச்சு. இந்த 'நீர்மாலை' அதேயெல்லாம் தாண்டி ஏதோ பண்ணிபிடுச்சு.. ஒலகத்த பொரட்டி போட்ட புத்தக மாதிரி என்னைய பொரட்டி போட்ட புத்தகம் இது. 

இதுல புதுசா தெரிஞ்சுகிட்டேன்னு சொல்லிட முடியாது. ஏன்னா நம்மளை சுத்தி நடக்கறது தான் எல்லாமே.. ஆனா அதை சொன்ன வெதமும் அளவும் தான் என்னை மலைக்க வச்சுருச்சு.. அதுவும்  நம்ம முன்னாடி அட்டணக்கால் போட்டுக்கிட்டு பல்லு குத்திகிட்டே ஏதோ யோசனை பண்ணிக்கிட்டே பேசுவாங்கல்ல, நம்ம சித்தப்பா. பெரியப்பா மக்க.. அந்த மாதிரி வாஞ்சையுடன் சொல்லப்படுகிற கதயாகவும் தெரியுது.                   

நீங்க இதுக்கு முன்னாடி எளிமையா, பெரிய விஷயத்தை சொன்னவங்களை சொல்லி இவரை சேர்த்துக்கலாம். அப்படி பட்டியல் எல்லாம் நான் சொல்ல விரும்பல. பட்டியலு மேல எனக்கு நம்பிக்கையும், விருப்பமும் இல்ல.. சரி, இப்ப அவரு சொன்ன கதைகளுக்கு வருவோம்.. ஏதோ எனக்கு தோனினதை சொல்லிடுறேன்.. மொத்தம் இருவத்தியெட்டு கதைங்க. ஒன்றையிலிருந்து ரெண்டு பக்கம் அப்படியே போச்சுன்னா ரெண்டரை பக்கம். அவ்வளவு தான். இதுல படங்களும் போட்டுருக்கறது வாசிக்க சுவாரசியமா இருக்கு..

ரக வாரியா கதய பிரிக்க விரும்புல.. ஆனா இதுல வரும் மனுஷங்க, ஜீவராசிங்க,சம்பவம், காட்சி எல்லாம் வேறு ஒரு தகவலை நமக்கு சொல்லுது... இதுல  அம்மங் கொடை, கறிநாளு , நீர்மாலை, வைகாசி விசாகம் எல்லாம் வருதுங்க. அதுல சொல்ற சம்பவம் நமக்கு வெவ்வேறு காட்சியை கொடுக்குது.. ஆங்'.. காட்சினு சொன்ன உடனே 'சோறு' 'ரசனை' 'வேடன்', 'வறுமை' மொதக்கொண்டு சில கதைங்க வெறும் காட்சி பதிவா மட்டுமே சொன்னாலும் முன்னே சொன்ன மாதிரி வேற ஒன்ன புரிய வச்சுடுது.. 

'குடி'ன்ற கதையில குடியால சீரழிஞ்ச குடும்பம் அவங்க ஒழிஞ்ச பின்னால தலை தூக்குதுன்னு சொல்ற எடம் அவ்வளவு சரியா புரியுது.. ''பாவி' கதையில ''எந்த நோயும் இல்ல, சுகர், பிரஷர் இல்ல''ன்னு ஆரம்பிச்சு ''பெருமாளை சேவிச்சுண்டு இருக்கேன்''ன்னு முடியும். ஆனா, நடுவுல சொல்ற மேட்டரே வேற.. யம்மாடி...   இதே மாதிரி 'மண்' கதை முடிவுல 'எங்க அக்கா சந்தோசமாருக்கா' சொல்றது கலங்கடிச்சுடுது.. பேரன் கொலையானத சொல்லும் 'தடயம்' கதையை வச்சு ஒரு நாவலயே எழுதிப்புடலாம்..அம்புட்டு விஷயம் பொதிஞ்சு கிடக்கு அதுல.. தொகுப்பு முழுக்க வெறுமென சொல்லப்படுற சொல்லாடல் ஒரு பெருவாழ்வை சுலுவுல சொல்லப்படுது.. சும்மா சாம்பிளுக்கு சிலது சொல்றேன் பாருங்க..

'அந்த வருசம் அம்மங் கொடைக்கு நாங்க எங்க வீட்ல கறி ஆக்கல.. ஒரு கிடா அறுத்தும்'(ஆடு.பக்:95), 
'எம் மகன் செத்தான்.எங்க கஷ்ட்டம் விலகியது.நிம்மதியா இருக்கோம்.'(குடி,பக்: 27)
'பொம்பளை சீக்கை வாங்கிக் கெட்டிக்கிடக்கான்'(நீர்மலை.பக்:80). 
'குழந்தை சாராயத்தை நுணைத்து விழுங்குகிறது.(சேனை. பக்:67)

சுயம்பு நறுக்குன்னு சொன்னதை நான் இதுக்கு மேலே வெலாவாரியா சொல்றது சரி இல்ல.. ஆனா ஒன்னு மட்டும் சொல்லிடுறேன்.. வரலாறுன்னாலே ராசாக்கள் சரித்திரமுன்னு சொல்லுவாங்க. சராசரி மனுசனுடைய தரித்திரம் எதுவும் சொல்லப்படலை.. ஒரு வேளை அந்த காலத்திலேயே சுயம்பு மாதிரி ஆளுங்க இருந்திருந்த அந்த பெருங்கொறை நீங்கியிருக்கும். இப்ப எழுத ஆரம்பிச்சுடாங்க னு சொல்றத விட எழுதறதை தடுக்க முடியலைன்னு சொல்லணும். அந்த வகையில பார்த்தா அந்த காலத்துலயும் இப்படி 'சுயம்புகள்' இருந்து அழிக்கப்பட்டு இருக்கலாம்.. மறுக்கறதுக்கு இல்ல. 
மு.சுயம்புலிங்கம், தமிழ் பேரிலக்கியத்துல எடம் பிடிக்கிறாரோ இல்லையோ ஆனா அவருக்குன்னு ஒரு தனிச்ச இடம் எப்பவும் இருக்கும்.  அந்த எடத்துக்கு நேர்மையா, எளிமையா சொல்ற ஆளுங்க வந்துகிட்டே இருப்பாங்கன்னு தோனுது. 

நீங்க அவசியம் வாசிங்க.. அப்புறம் நான் சொன்னது சரின்னு தெரியும். நன்றிங்க....

நீர்மாலை(சிறுகதை தொகுப்பு)
மு.சுயம்புலிங்கம்.
வெளியீடு : காலச்சுவடு.
பக்கம் : 96
விலை : 125/-

என் குறிப்பு : போலச் செய்தல் தவறாக இருப்பினும், போலச் செய்தலிலேயே தொடங்குகிறது எல்லாமும்..

கரைதலின் நிமித்தம்


டலை சமுத்திரம் என்றே சொல்வார் அப்பா
சமுத்திரம் பற்றி பேசுவதற்கு அப்பாவிடம் கதைகள் இருந்தன
ஒரு முறையும் கால் நனைத்ததில்லை.
ஒரு நாளில் வலுக்கட்டாயமாக அலைகளில் நிறுத்தியதில் 
'அடேய்...ஊ' என்ற குதூகலித்த குழந்தையாய் 
குரல் எழுப்பி இறுக கைகளை பற்றிக் கொண்டார். 
அன்றைய நாளில் சென்ற நிலமெங்கும் சமுத்திரம் இருப்பதாய்
கைகளை பற்றிக் கொண்டே நடந்து வந்தார்.
இரவில் கைகளை கோர்த்துக் கொண்டே உறங்கினார்.
அன்றிலிருந்து சில கதைகள் சேர்த்துக் கொண்டன. 

சமுத்திர கரையோரம் பெரியண்ணன் தோளின் பின்னே எறிய
இரு கைகளாலும் பிடித்து கொள்ளவேண்டும் 
போலிருக்கிறது அப்பாவின் அஸ்தி கலசத்தை.

நன்றி : குங்குமம்

நிலை வந்து சேராத தேர்


பளுவேறிய வண்டியை இழுகின்றேன்.
சேருமிடம் சேர்ப்பிக்க
பெறப்போகும் கூலி
கால்கட்டை அவிழ்க்கிறது.
கரடுமுரடுற்ற அந்த நீண்ட சாலையில்
கனவுகள் மலிந்து கிடந்தன.
இசை சல்லிசாக கிடைத்து.
குறுக்கும் நெடுக்குமாய் குழந்தைகள் பொங்கினார்கள்.
திரும்பும் போது இளைப்பாறி
இசைக் கனவுகளை ஏற்றி செல்லவேண்டும்
முடிந்தால் குழந்தைமைகளையும்.
எதிர் திசையிலிருந்து ஒருவன்
என்னைப் போலவே
வண்டியை இழுத்து வருகிறான்.
சில தூரங்களுக்கு பின்
அவனை மீண்டும்
நேர் கொண்ட கணத்தில்
பளுவுணர்கிறேன் மேலும்..
நன்றி : யாவரும்.காம்
ஓவியம் : David Choe (இணையத்திலிருந்து)

நிலத்தில் பாம்புகள் மேய்கின்றன


 


என்  கனவு நிலத்தில் பாம்புகள் மேய்கின்றன 
பூரண அமைதியைப் எப்பொழுதும் காணுற்று நிற்கிறது
ஒரு கரும்புலி 
உதயத்தின் தளிர்மஞ்சளை விழுங்க காத்திருக்கிறது
பருவம் கடத்துகிறது மழை
வேட்கையின் நடனம் ஓலமிடுகிறது
அதற்கு தெரிந்திருக்கும்
சிதறுண்ட சிற்பங்களின் இறுதிகீதம்
இவ்வோலம் மென்று.

என்  கனவு நிலத்தில் பாம்புகள் மேய்கின்றன
நூற்றாண்டுகள் கடந்து
கொப்பளித்து கொப்பளித்து
ஓடும் அந்த நதியிலிருந்தே
இன்றும் எழுந்தான் கதிரவன்
பறவைகளின் பாடலை அணில் தத்தும் மரங்கள் பாடுகின்றன   
காற்று உதிர்ந்த முல்லை பூக்களை
தொடுத்துக் கொண்டு இருக்கிறாள் நிம்மி.


உதய காலத்தில் ஒரு மண்புழு நெளிதலையும்
காணக் கிடைக்காதப் முப்பாட்டனின் எஞ்சிய நிலம்
என்  கனவு நிலத்தில் பாம்புகள் மேய்கின்றன.

நன்றி : யாவரும்.காம்

செயலிழக்காத காலம்

செயலிழக்காத காலம் 
-----------------------------------------

உன் 
சுவற்றில் தினமும் வில்லையிட்டுக் கொண்டும்
சுறுசுறுவென ஊர்ந்து கொண்டும் இருக்கும் ஏதேனும் ஒர் எலி.
சுயவிவரப் புகைப்படம் ஓராயிரம் முறை பார்க்கப்பட்டிருக்கும்.
உள்பெட்டி இந்நேரம் நிரம்பியிருக்கும்.
இன்றைய பிறந்த நாள் வாழ்த்து இணைப்பில்
உன் விருப்பமிடுதலை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்.
உன் அகாலத்தை அறியாமலேயே



Upon your wall, daily
some mouse would be creeping in full swing,
adding a tag every now and then.
The profile picture must have been viewed
umpteen number of times.
By now your inbox must be brimming.
In today’s birthday greetings, your ‘like ‘
I keep searching for
not knowing you are no more.


நன்றி : யாவரும் பதிப்பகம் யாவரும்.காம்
Translated by Latha Ramakrishnan(Anaamikaa Rishi)
நிழற்படம் : Goran Kalanj

பசியாறும் நீலி


விடைபெறும் போது பகிர்ந்த இறுதி பானத்தில்
நீ கிள்ளிப் போட்ட பிண்டயிலை
பின் நான் பருகிய எல்லா பானங்களிலும் மிதக்க தொடங்கியது
அதனின் உள்நாக்கு கசப்பு
மகிழ்வு பானத்தையும்
கொண்டாடும் துயரப்பானமாக மாற்றியது
சிதறி உடையும் நட்சத்திரங்களில் கொப்பளிக்கும்
குருதியில் மிதக்கிறது அவ்விலை
ஏராளமாய் அருந்தினேன்
எல்லாவற்றிலும் மிதந்தபடியேயிருந்தது பிண்டயிலை
கனவுகளிலிருந்து மீண்டெழ
பருகும் பானம் ஒரு போதும் அனுமதிப்பதில்லை
அகாலமான கனவொன்றில்
காமம் எழுப்பும் முலை பிளவில் அவ்விலை
அதன் மேல்
யாரோ ஒருவர் படிந்திருப்பது போன்ற தோற்றம்
மிகவும் அச்சம் கொள்ளச் செய்கிறது
துயர காயங்களில் வடியும் உள்நாக்கு கசப்பின்
தீராத மகத்துவத்தை
அள்ளிக் குடித்துப் பசியாறுகிறாள் நீலி
-----------------------------------------------------

(டிசம்பர் 2016 கணையாழி இதழில் வெளியான கவிதை)
நன்றி : கணையாழி

வண்ண நிலவின் மகரந்தம்



அந்த மலைக்கோயில்
படிக்கட்டு இடறியச் சாக்கில் 
விரல்களைப்  பற்றிக் கொண்டாய்
உன்னிலிருந்து 
சின்னச் சின்னப் பூக்கள் உதிர்ந்தன

கைகள் நிரம்பக் கண்ணாடி வளையல்
சிகப்பு நிற நகச்சாயம்
சின்னூண்டு நெற்றிப்பொட்டு
திருவிழா கொண்டாடும் சிறுமியை போல் 
வாங்கிக் கொண்டாய்
மழைத்த வீதிகள் நேரிசை இயம்பின

வெகுதூரம் நடந்தே கடந்தோம்
நின்ற இடத்தில்
நின்றிருந்த  மரத்தில் சாய்த்து 
சாய்ந்து கொண்டாய்
வண்ண வண்ணமாய் நிலவுகள் சூழக் கிடந்தோம்

பகிர்ந்துண்ண இவ்விரவு
மிகச்சன்னமான நிலவொளி
அவ்வொளி கசியும் இவ்வறை
பெரிதினும் பெரிதான இவ்வுலகம்
தளும்பித் தளும்பி வழிந்தோடும்
மகரந்தமாகிறோம்

-வேல் கண்ணன்
நன்றி : அழகிய சிங்கர் மறறும் நவீன விருட்சம் 100வது இதழ்
ஓவியம் : Orestes Gaulhiac(இணையத்தில் எடுக்கப்பட்டது)