மிச்ச உயிர்

நின்றிருப்பது நிராகரிக்கப்பட்ட நகரத்தின்
மறுக்கப்பட்ட பகுதி
அள்ளி பருகுவதற்கு தகதகவென அமிலக்கோடை நதி 

முகவரியற்ற  கற்றையான அணு உலைக்காற்று
வெட்ட வெளிதனில் Venomous நெளிகிறது  

பாதி எரிக்கப்பட பிணங்களின் துர்வீச்சம்
இளைப்பாற விடுவதில்லை
முன் எப்போதோ உதிர்த்த வார்த்தைகள்
சிதறிக்கிடக்கின்றன அவரவர்களின்
வாசனையுடன்

அவற்றை நீர்த்துளிகளை விடவும் குறைவாகவே

பயன்படுத்திக்  கொள்கிறேன்
இரவானால் மாய்ந்து போன நட்சத்திரங்களின் ஆவிகள்
எனது போர்வைக்குள் ஒளிந்து கொள்ள முயல்கின்றன
சிக்கு விழுந்த நூல்கண்டு சட்டென்று தன்னை
விடுவித்துக்கொண்டு
சாட்டையென மாறி சுளீர் விளாசலில் திசையெங்கும்
துரத்துகிறது
பெருந்தழலில் பற்களை இறுக கடித்துக்கொண்டே 

உன் கன்னக்குழி மச்சத்தை 

நினைக்கையில் 

தொடர்ந்த  கருஞ்சுருள்  ஓடி ஒளிந்து கொள்கிறது.

நன்றி : கொம்பு
நன்றி : கவிஞர் வெய்யில்